Er is de afgelopen tijd veel gebeurd… ik update later het dagboek. Momenteel is de status: Panne op 300 km van huis… Willem is nu bezig met de reparaties.

Later meer!

Dave News

15 July, Vrijdag
Metalcamp +5

Het bleek gisteren mee te vallen met het weer. ’s Avonds Slayer en Watain gekeken. Vroeg weer terug want toch wel even wat rust pakken. De initiatie viel een beetje in het water door regen, maar het is gebeurd Micky sliep helaas al, dus Yoni heeft het afgenomen. Het was lachen, want ik kreeg de bong met de luchtbel. Splatsj! Maar goed,
Vanmorgen weer vroeg wakker en lekker ontbeten met onze Duitse vrienden. Het was wederom een lange dag die vooral warm was. Uiteraard even lekker gezwommen, en vooral rustig aan gedaan.

Minpuntje van de dag was toch wel dat Rens en Lenja van een slof peuken waren beroofd en er waren nog meer tenten bestolen. Balen! Gelukkig geen belangrijke spullen gejat, maar wel een lage streek. Ze hadden zich vermomd als security naar het scheen. Van de security mochten we ze zonder meer op

’s Avonds rustig aan gedaan en lekker blijven ouwenelen met de Duitsers, Micky en wat BoB leden.

Naderhand bleek het feestje in de BoB tent uitgestorven, iedereen liep weg met vermoeidheid. Ik bleef achter met Micky en we hebben de tijd lekker weg zitten ouwenelen. Toen de zon opkwam maar eens te bed gegaan. Gek hoe de tijd vliegt als je je vermaakt!

16 July, Zaterdag
Metalcamp +6

Laatste dag van het festival – met Accept en Kreator zonder meer op het programma. Het beloofde een warme dag te worden met een paar knallende afsluiters en een feestje bij BoB toe.
Aan het einde van de middag (ik nam lekker de tijd om uit te rusten) Belphegor gekeken met Lenja en Micky. Leuk optreden maar wel wat kort! Ze hadden het al na een halfuur bekeken en lieten ons enigzins verbaasd achter. Pizza gegeten met Micky en die viel bij haar een beetje minder. Gelukkig waren er tabletjes om haar te helpen.
En toen Accept. Mensen, wat een optreden! Ik stond er met een grote grijns en de bekende nummers knalden je tegemoet. Het geluid was optimaal naar mijn mening. Goed afgesteld en het werd een feest! Iedereen was gekomen en we brulden allemaal mee. Kreator was ook wederom heel aardig maar die lichtshow was irritant. Ben terug gegaan en heb lekker zitten babbelen nog met onze buren.
Hierna feestje bij BoB en ook deze was gezellig. Wel gingen weer veel mensen vroeg te bed. Ik bleef weer met Micky achter.
Het werd weer héél laat (of vroeg)!

17 July, Zondag
Metalcamp +7
Tijd van vertrek: 1200
Aankomst: 1800

De dag van afscheid was gekomen. Vandaag braken we af en gingen we weer op weg. Nu richting Zagreb. Het afscheid was lastig want in deze week waren er vrienden bijgekomen en hadden we samen mooie dingen beleefd. Maar we moesten door…. afscheid nemen was lastiger als ik dacht, zeker van Micky. Maar dat terzijde
Afscheid nemen en we gingen er weer vandoor. Nu met Felix in ons kielzog en met Mima als extra passagier. De grens met Kroatie was onze eerste echte grensovergang te noemen. Paspoorten gereed en hupla de grens over. Zagreb bereikten we al snel.
Bij Mima konden we even op adem komen en douchen. Ook even wat wasjes gedraaid. ’s Avonds bleek de enige vreettent die open was de McDrek, dus wij daarheen. Daarna in een gammele Oostbloktram richting de Route 66. De rit zelf was al lollig genoeg. Daar aangekomen drankjes gedaan en toen weer terug. De wagens stonden geparkeerd voor een of andere club. We hebben nog even met z’n allen na zitten babbelen bovenop de truck van Felix. En kastanjes naar elkaar gesmeten. We gingen al snel liggen, want morgen richting Servië!

18 July, Maandag
Tijd van vertrek: 1000
Aankomst: 1900

Vanochtend vertrokken en uitgezwaaid door onze Duitse vrienden en Mima. We besloten de snelweg Zagreb – Belgrado te nemen. Dat bleek een oersaaie weg. Lange halen en geen spannende dingen voor de rest.
De grensovergang ging soepel en de Servische douane had een lol aan ons voertuig. Ze namen even een kort kijkje, lachten zich rot en we mochten door.
We reden dwars door Belgrado en werden ook hier nagezwaaid en nagekeken. Overal blije Serven zo leek het wel. Belgrado was druk en had nog de vingerafdruk van het socialisme. Laagbouw, maar er werd ook druk vernieuwd en gebouwd.

s Avonds bogen we de snelweg af en reden een stuk het binnenland in. 10 km van de snelweg vonden we eerst wat stalletjes met meloenen enzo. Overal meloenen, waar we ook keken. Het lokale menu leek me erg eenzijdig..
Even verder kwamen we een doodlopende weg tegen. Daar kun je goed kamperen vond Willem. Dat vond het Servische leger ook! We kwamen een bord tegen met No pictures en op links zagen we bunkertjes, antennes etc. Een auto kwam ons achterop en de militair erin zei dat we door mochten rijden. Al goed, even later voor de poort van de basis.. We werden lachend begroet door een corpulente sergeant en wat meer militairen. Achter ons was een wachtpost met een AK op de weg gaan staan vertelde Willem later. Maar dat niet gezien, wel lachende gezichten. We mochten omkeren in een veldje (heel verstandig) en konden weer gaan. Wat gelach over en weer, en de dikke sergeant salueerde nog maar een keer extra. Uiteraard model begroet vanuit het dakluik . Ze wezen ons op een dorpje.
We bereikten het dorpje en daar was ook een hotel. We mochten op de parkeerplaats blijven staan. Mooi… en toen kwam Charlie. Een Serv die in Alkmaar had gewoond, en dat jaren. Hij kon er geen genoeg van krijgen met ons te praten, en wees ons op de leerzame trip die we maakten. Ik ben later nog even een drankje met hem wezen doen. Een leuke ervaring en de trotse Serven waren blij dat ik een toost op hen uitbracht. Met moeite afscheid kunnen nemen en toen lekker te bed. Het was me een mooie dag!

Kilometers: 300 (?)

19 July, Dinsdag
Tijd van vertrek: 08:00
Aankomst: geen idee

We stonden op en vertrokken richting Roemenië. Servië is een mooi maar nog arm gebied. Cultuurschok al toen we de grens over gingen. De wegen zijn nog slecht bijvoorbeeld. Ook het Cyrillisch schrift is een aparte ervaring. Maar de mensen zijn leuk en dat had ik uit de kranten niet vernomen zeg maar. Erg leuk gebied en wat is het goedkoop…

Het landschap was diverser als Kroatië en we hebben mooie dingen gezien. Vooral langs de Donau, prachtig!
We bereikten de grens en daar wederom lachende Servische beambten die uiteraard een kijkje wilden nemen. We mochten de grens over en bereikten de Roemeense kant van de Donau. Daar was het enigzins geharrewar maar we maakten wederom een onuitwisbare indruk. We reden na wat oponthoud Roemenië in. Het gedeelte waar we eerst doorheen kwamen was zoals we het kennen uit de boekjes. Oud, industrieël, zwerfhonden… je kent het wel. Leek me een dooie boel an sich. Gelukkig werd het landschap al wat diverser na een tijdje “paard en wagen tellen” bereikten we een kampeerplek. Alhoewel, die moesten we eerst bouwen. Tatra angry, Tatra smash! Een paar Roemeense boompjes en struiken later hadden we een goede plek gemaakt.
We waren nog niet eens een half uur daar of twee gestalten naderden ons. Het bleken een local en een agent van de Roemeense politie, die even kwamen checken. Niks over de natuur die we hadden verpletterd, maar gewoon een paspoortcheck en een fiat van oom agent. Top! Correcte lui, die Roemeense agenten. We mochten er gewoon staan en de local was niet boos dat we z’n uitzicht hadden verpletterd.
Tijd om te gaan slapen, en dat deden we voldaan.

Afstand: 300 km+

20 July, Woensdag
Tijd van vertrek: 0930
Tijd van aankomst: 2000

We ontwaakten en reden weg. Koffie was gezet en opgepept trokken we verder het Roemeense land in. We besloten de 77 te nemen, althans, dat was Willems idee. Een item in Top Gear had het over de mooiste weg ter wereld. Welnu, dat gingen we zien. Het was een bergachtig gebied en na wat kleinere steppen zagen we het gebied voor ons. Midden in Transsylvanië, naar het me scheen. De huizen, de mensen, de omgeving.Prachtig! We reden door heuvels en al gauw werd het gebied bergachtig. Een schitterend stuwmeer gezien en over die dam gereden. Mooie plaatjes kunnen schieten. Voor het eerst deze vakantie waren we sneller als het verkeer om ons heen! De wegen waren afwisselend goed en bar slecht. Miss Tatra vloog de berg op en we haalden menigmaal verbaasde lui in. Aan de kant met je gebakje en je gammele paard, we komen er aan!
De berg op bleek ons dat de nationale sport Extreme Barbeque was. Zo hoog als we kwamen, zoveel meer lui zaten er honden te grillen op de berg. Hier ook weer juichende mensen. En de weg…echt prachtig! Het item van Top Gear had gelijk – mooiste weg ter wereld. Ik kan het iedereen aanraden. Niet te beschrijven.
Onderweg wat locals aan hun te zachte band geholpen (0.8 bar) en meteen gevraagd voor wat olie. Ik had mijn reserveringen bij hen, maar dat bleek ongegrond. Willem bleek gelijk te hebben, mensen helpen elkaar hier. We kregen tweetakt en of motorolie en na een peukje en babbel met hen gingen we rokend weer verder. We stopten nog even bovenop een stel rotsen waar we een stelletje akelig verrasten. Die dachten dat ze er wel rustig lagen. Hallo Tatra!
Op de top even wat lokale ranzigheid aangeschaft (Willem: Om nom nom) in de vorm van gerookte varkenskont ofzoiets. Smaakte me iets te sterk gekruid. Wel een ontzettend lelijke hoed gekocht en ansichtkaarten. Die kunnen we niet versturen hier zo lijkt het maar dat terzijde.

De weg naar beneden was al net zo mooi en we bereikten de voet. Iedereen verkouden maar voldaan! We zochten een camping en de kaart gaf er één aan onder de berg ergens. Verbaasde blikken toen we de naam zagen… Camping de Oude Wilg?!
Het werd inderdaad gerund door Nederlanders en we kwamen net op tijd. Een enorme onweersbui barstte los, en met wat andere aanwezige Nederlanders wisten we nog een tent te redden van een kleurloze ondergang. Rens met GoPro op z’n hoofd heeft mooie beelden geschoten. Het was te gek! Na de bui nog even een biertje zitten doen met buurman John uit Engeland. Heerlijk gedoucht te bed. Mooie dag met vele indrukken…

Donderdag, 21 July
Tijd van vertrek: 0930
Aankomst: 1900

We reden weg bij de camping en trokken de steppen in. Mooie plaatjes en we reden pittig door! De wegen waren hier iets beter en zelfs goed te noemen. We reden vandaag door plaatsen die er Middeleeuws uit zagen. Kippen en koeien op en langs de weg, de mensen wandelen hier ook langs de snelweg. Ze rijden als debielen merkten we al de dagen hiervoor. Hard of veel te zacht, ze rijden idioot. De Scoala (Rijschool) zal er niet veel aan helpen…
We reden lekker door en maakten vandaag flinke kilometers. De verveling en verreisdheid slaat wel een kleine tol op ons allemaal, en we werden wat kribbiger. Ik heb mezelf erop betrapt dat ik ook flink de P erin had. Maar weinig eten hielp ook niet vandaag. Gelukkig zijn we allemaal oud en wijs genoeg om het niet te laten eindigen in miseré. Ikzelf kon gelukkig mijn ei kwijt in het uitschelden van het Roemeense landschap. Hoewel prachtig zegt het niks terug en dat is mooi makkelijk

We zijn een fiks end gevorderd in Roemenië en ik heb geen flauw idee waar we nu zijn. Ergens in de buurt van Roma, een stad ergens in het midden ofzo. Het land is zo groot en wijds dat ik de plaats echt kwijt ben. Maar we komen er wel! We zitten nu bij een truckstop, en hebben heerlijk gegeten. Ik heb de rekening van maar liefst 130 lei betaald. Een goeie 30 euro, voor vier man eten en drinken. Lol… Morgen weer verder, we zien wel waar we uitkomen!

Dave News

8 July, Vrijdag

Tijdstip vertrek: 0800
Tijdstip aankomst: 1300

Wederom vroeg wakker. Vannacht heeft Beieren er flink van langs gekregen van een fikse onweersbui. Ik heb vannacht heerlijk zitten kijken naar de rand daarvan. Wij zaten net te hoog, maar wat een schouwspel! Veel ontladingen en vanmorgen op Bayern FM gehoord dat er flink wat wateroverlast en schade was. Het Duits gaat me stukken beter af nu. Al goed, op weg! We reden al vrij snel de Oostenrijkse grens over. Hier zouden we nog niet overnachten, want we zouden de gasten zijn van Michi en haar gezin. Die wonen een paar kilometer van de grens, en dit sneed af. Mooie route! We reden gezellig door, met de fijne muziekjes van Lenja d’r mp3 spelert.
We kwamen na een tijdje de grens weer over en bleken helemaal op de goede route te zitten. Bij het hotel van Michi’s ouders hadden we afgesproken en we stonden er meteen voor de deur! Moeders kwam in klederdracht naar buiten en ook troffen we daar Michi, en Micky die net vanuit Israël was komen vliegen. Een hartelijke begroeting en warme knoedels als kers op de taart. Lekker! We gingen al gauw naar Michi’s huis en daar stonden we prachtig. Een zelfgebouwd huis! Daar troffen we ook Jimmy. Het BOB team raakte al wat completer. Ik ging samen met Jimmy, Willem en Micky boodschappen doen voor de barbeque, en bierinkopen omdat het kan! We reden een flink rondje langs wat winkels. Heel erg gelachen in een soort van Action, en nutteloze shit gevonden daar…! Ik had vrij vlot een stuk Duits speelgoed gevonden in de vorm van een mortiergranaat. Die fluit als je hem gooit. Willem kreeg ‘m meteen naar zn knar geworpen !
In een enorme supermarkt alle Paulaner gekocht. Micky werd op de stapel kratten naar de auto gereden. Was een leuke shoptrip zo!
We reden terug en gingen aan de BBQ. Ik maakte met Jimmy het vuur gereed terwijl we het Westerwald lied zongen. Lachen! Heerlijk gegeten in een mooie omgeving. Uiteraard vele biertjes (en daardoor moet ik dit wat later schrijven als normaal…) gedaan. Hans, mountain warrior & King of Dixieland kwam via liften etc aan. Ook kwamen Felix en co aan, en het feest duurde nog lang! Morgen beschrijf ik wel hoe en waar ik wakker ben geworden…
Overigens, leuk detail: We hebben voor miss Tatra geen vignet nodig, want volgens die lui was er niets voor een monster als de onze..

Afstand:

————————————————————–
9 July, Zaterdag
Vertrek: 10 uur
Aankomst: 1800

Vanmorgen wakker geworden in Michi’s huis, op de bank naast Micky. Hoe ik er verzeild geraakt was, geen idee! Maar ik had een dekentje, kussen en gezelschap. “Gelukkig heeft ze alles aan en liggen we apart verpakt, niks geks gebeurd” zo dacht ik nog. Het was 6 uur… Plotseling kwamen er 20 dronken malloten binnenzeilen en sprongen een kamer verder allemaal op Hans z’n bed. Dan maar wakker Ze waren nog niet klaar met feesten en bleken allemaal erg gezellig. Er zaten wat leden van de Nederlandse tak van Brothers Of Beer bij, en al gauw raakten we aan de praat. Cynthia bijvoorbeeld bleek uit Grootebroek te komen, en binnen no time zaten we dialect te ouwehoeren, midden in Bayern.. Wij hadden nog een lange etappe voor de boeg en vertrokken al snel…op naar de Grossglockner! Samen met Felix en zn gele truck. Twee gele monsters ronkend door de bergen! We reden door een paar mooie omgevingen en al snel zagen we ons doel. Sneeuwtoppen etc, maar volgens Willem en miss Tatra een molshoop met een attitude! We kwamen bij het tolpoortje waar we vreemd werden aangekeken. Onder zware rookwolken en ronkend stopten we even voor pauze op 1620 meter. Daar was een drinkplaats waar ik ooit als kind ben gefotografeerd terwijl ik eruit drink. Weer laten doen, maar nu 21 jaar later .
Wat een adembenemende rit… mooie uitzichten, en met 20 km/u omhoog. Miss Tatra deed het prima! “I’m in ur mountains, eating ur granit”. Wat een wagen, en respect ook voor de chauffeurs van vroeger, die ook zo de berg overgingen.
We hebben elke P haven gezien en de file doorgelaten. We bereikten de top en daar werden we flink toegejuicht. We staan op honderden foto’s en filmpjes. Bij de sneeuwgrens gestopt op 2504 meter. Daar geproost op de overwinning, en een paulanertje gedronken. We gingen door de tunnel weer naar beneden.. onbeschrijfelijk! Twee gele trucks in kolonne. Fantastisch! We vorderden vrij vlot en kwamen bij de eerste (houten) Tankstelle over de berg. Daar even pauze. Lenja had wat last van de afdaling en ikzelf voelde me ook wat wazig. Gelukkig was het met Dextro en water snel opgelost. We staan nu langs een bospad en een riviertje met smeltwater. Heerlijk spul! Lekker gepoedeld, en gekookt met Lenja voor ons zevenen. Goed gelukt! We slapen weer in de natuur vannacht, met vuurvliegjes op wacht….

10 July, Zondag
Vertrek: 1200
Aankomst: 2100 +/-

Vanmorgen eerst rustig ontbeten. Even lekker opgefrist in de rivier, koffie gedaan en op rustig tempo voorbereid op de dag die kwam. Een lange etappe naar Slovenië, en 200 km te gaan door bergpassen en natuurschoon. Ik was nog nooit in dit gedeelte van het oude Joegoslavië geweest. En wat een rit werd het! We reden door Oostenrijk heen en namen de scenic route. Prachtige uitzichten en om de haverklap wederom de zwaaiende mensen. Felix reed een stuk vooruit en nam ons op met de GoPro op de bumper gemonteerd. Rens moest zijn veters afstaan teneinde een zekering te maken. Niet alleen voor de camera maar ook voor Willems deur, waarvan het slot niet lekker werkte. Dus houtje-touwtje op weg! We maakten nog een stop onderweg, waar Lenja d’r knie bezeerde aan een picknicktafel. Dat werd later een probleem toen we het bunkermuseum bezochten vlakbij de Sloveense grens. Het museum was een oude stelling uit de Koude Oorlog, en lag op een hoog punt waar we heen moesten lopen. Gelukkig waren er helpende handen… Het museum was best aardig maar vervallen. Leuk detail was dat oude Nederlandse tanks (Centurions) waren gedemonteerd door de Oostenrijkers en als geschutskoepels waren ingebouwd. Schietbuis 105mm, Johan Willem Friso. Stond er nog op, best leuk. We hebben leuke foto’s gemaakt en reden om 1707 de grens over. Nou, Iris had geen woord gelogen… wat een prachtig land! We reden door de pas en via 50(!) haarspeldbochten reden we de berg af. De wegen waren smaller als in Oostenrijk en we moesten heel veel bochten in 2x nemen. Mooi avontuur, al duurde het lang. Uiteindelijk kwam Tolmin in zicht! We bereikten onze bestemming en Willem zou Willem niet zijn, als hij niet pontificaal zijn wagen parkeerde op een hoop puin vlak naast het kerkhof. We moesten wel, maar de entree was gemaakt… We gingen het terrein op, en vele metalheads keken hun ogen uit. Onder rook en ellende over het terrein heen gescheurd, onder luide juichkreten van de aanwezigen . We bring you the most metal trucks! We parkeerden in het gereserveerde gedeelte. Snel tenten opzetten en nu lekker uitrusten… wat is het hier mooi! Metalcamp, here we are…

11 July, Maandag
Rustdag, metalcamp +1

We werden op tijd wakker. Lekker naar de rivier gegaan en gezwommen. Godvuuuhr wat was die azuurblauwe rivier koud! Maatje pink zeg maar, brrr.. maja, daar moest ik maar aan wennen de komende dagen. Lekker opgefrist en rustig aan gedaan. De BoB leden waren nog niet hier, want pech. Remy’s remschijven waren doorgefikt en hij stond bij een hobbygarage ergens te wachten tot ze hem konden helpen. Wat een gedoe! Ze kwamen later vanavond binnen. We hebben vandaag rustig aan gedaan en geacclimatiseerd. Dorp ingeweest voor badschoenen en PIN nergens werken natuurlijk. Ik nog niet gegeten dus chagrijnig… gelukkig vonden we een werkende pinautomaat. Gegeten en gedronken en weer terug. Warm! een graad of 40 dus rustig aan doen deze week. ’s Avonds is het koel dus dan kunnen we feesten. Morgen gaat het feest echt van start. Dan Airbourne enzoverder… jeuj! Die zijn ook headliner voor morgenavond. Zin in!
De BoB leden zijn er nu ook met de caravan (“Metalcamper”) en hebben hun tenten opgezet. Dus even lekker biertje toe en de generator doet het ook. Kan iedereen weer wat opladen en de koelkasten staan te snorren. Redelijk op tijd erin, uur of 2. Tent weer koel en morgenochtend weer eruit fikken om 9 uur…

12 July, Dinsdag
Metalcamp +2

Vanmorgen uiteraard weer vroeg wakker, uur of zeven. Al redelijk opgefrist, maar weer lekker de rivier in. SMS van Bert ontvangen om 12 uur vannacht, dat ie ging rijden. Mooi, die komt vanavond aan! Hopenlijk op tijd voor Airbourne. We gingen wederom naar de rivier en dat herhaalde zich ’s middags. Feest! We zijn een kilometer ofzo door de rivier heen gezwommen, met onze Duitse vrienden en vriendinnen. Met Tier/Tyr de hond op een luchtbed, en onderweg wel een paar keer gepauzeerd. Het was een mooie zwemtocht! We hebben lekker ff een paar broodjes etc gegeten en ’s avonds kookte Clara.

Ergens rond de klok van 7 kwam Bert aan. 19 uur gereden, en Iris meegenomen zodat die op familiebezoek kwam. Vermoeid maar blij bij ons aangesloten en hem even geholpen met z’n onderkomen bouwen. Biertje toe en toen Airbourne. Leuk optreden, maar weinig bekende nummers. Jammer, maar wel een leuke show. Samen met Bert, Rens en Lenja wezen kijken. Willem en Mima gingen mee met de BoB leden. Die kwamen we later tegen en het werd nog erg gezellig! Rens en Len gingen ook te bed, Bert was al gaan slapen. Samen met Remy en wat BoB leden wezen kijken in de Beach Bar. Saaie stripteaseact op de bar, ook al werd het groots aangekondigd. Remy wilde graag even checken of het wat was. Mwah.. we gingen maar snel terug. Biertjes en muziek in de BoB tent en het feest duurde tot laat. Leuke lui, en ik voel me prima thuis en welkom ook. Top! Nu lekker mn nest in en slapen…..

13 July, Woensdag.
Metalcamp +3

Wakker en weer verder gaan met koffie en broodjes. Lekker geslapen ook al lig ik half op een heuveltje. Weer lekker naar het strand gegaan met de BoB leden. Lachen gieren brullen, iedereen was zowat mee. Reserve-binnenband, hond mee enzovoorts. Water was beter te doen als gisteren en lekker gezwommen en even gewassen. We hebben besloten dat we vanavond lekker gaan grillen en barbeknoeien! Er is vandaag weinig interessants te zien dus we houden een easy dagje. Ik besloot om morgen de afgelopen dagen te beschrijven. Bert wist me te melden dat iedereen benieuwd was, ongeduldig naar meer nieuws en jaloers. Ergens snap ik dat wel Ik had dit dan ook voor geen goud willen missen!
Er schijnt ergens in het dorp gratis internet te zijn dus wellicht is het een optie om daar eens heen te gaan. Telefoon verbind niet goed en ik kan maar weinig updaten. Jammer! Maar goed, dat komt allemaal wel. Lekker genieten is nu belangrijker, en stressen levert niks op.
Het feest in de BoB tent duurde nog tot lang. Ik ging erheen en toen ik terug kwam om biertjes te halen kwamen Timo, Falk en Clara ook mee. Het werd nog erg laat… Clara had een beetje slagzij naarmate de avond vorderde. Gezellig met haar en de lui van BoB gefeest. Shirtje gekocht bij Yoni, en doorgefeest tot diep in de nacht. Morgen wordt ik ‘ingewijd’ in de Brothers of Beer. Heb het kunnen aanschouwen vanavond en het valt me alles mee. Het bevat vrij weinig bier en het is humoristisch en redelijk a serieus.
Nog effe peukje toe met Clara en toen te bed. Dacht ik….
Er werd ineens vanuit de BoB tent snoeihard Happy Hardcore gedraaid. Back to 1995… gelukkig was ik net klaar met babbelen en besloot een demonstratie hakken te gaan geven. Zit je dan op Metalcamp, met Dune en Paul Elstak. Om 6 uur moe te bed. Zon komt al half op dus ik hoop dat ik genoeg slaap…

14 July, Donderdag
Metalcamp +4

Om 11:30 uur wakker, dus genoeg slaap voor mijn doen. Strand is standaard dus weer even zwemmen. Met een man of 10 tegelijk staan “douchen” en lekker opgefrist. Voor vanavond is regen voorspeld. Willem en Felix zitten zich al op te winden, een paar dagen. Want modder betekent wagens lostrekken uit de modder! Leuke verdienste en gaaf om te doen. Het betrekt al redelijk nu ik dit schrijf. Het is waarschijnlijk al flink op pad, dat Donnerwetter. Laat maar komen, we zitten goed. Ik trap straks de spullen die droog moeten blijven wel in de wagen. Geen probleem. Willem, Rens, Lenja, Bert en wat anderen gaan naar de brug van 15 meter hoog om eraf te springen met de camera’s op het hoofd. Lekker doen zeg ik, mij niet gezien. Wilde toch dit dagboek updaten, en even lekker ontspannen. Mooi werk, maar nu geen zin om actief te doen. Even een beetje Dave tijd, achter de laptop. Beetje foto’s doen, wellicht later deze week naar Tolmin voor dat leuke gratis internet. Mischa heeft me net verteld waar het is, morgen ofzo wel even kijken. En in dat kouwe water van een brug af kukelen lijkt me gezien de planning voor de komende tijd ietwat risicovol. Wil ook nog in de wagen kunnen klimmen Lenja gaat ook niet geloof ik, maar is wel lekker mee met de lui.

We hebben overigens vanmiddag bezoek gehad van wat perslui, eentje daarvan werkt voor een nationale krant dus misschien komen we erin te staan, moet Iris maar even kranten in de gaten houden .

Voor vanavond wat aardige bands op het program maar met kloteweer zien we wel. In ieder geval vanavond initiatie, hehehehe. Mickey neemt het af, die wilde dat per se doen. Prima, doen we. Feestje bouwen daarna, gezellig met de leden wat babbelen en dan wel weer een keer te bed. Vanavond eerst wat bands zien en daarna zie ik het wel. Morgen meer over vandaag…

Dave News

Op dit moment even geen updates. Ik hoorde van bert dat men updates wil. Kan even niet… Slechte verbindingen! Jullie houden het te goed!

Dave News

Hallo allemaal! De reis verloopt voorspoedig Vandaag gaan we over de Grossglockner…. hier het dagboek tot nog toe. GIsteren ontbreekt door tijdgebrek. Veel leesplezier!

Dagboek

4 july 2011 Maandag.
Tijdstip vertrek: +/- 1100
Aankomst: 17:30

Rond de klok van 11 vertrokken we, met Bob op de CB1 voorop, op weg naar metalcamp 2011. Bij vertrek werden we uitgezwaaid door ouders van Lenja, Lieke, Bianca en een dankbaar Alkmaar. Bob reed tot vlak voor de snelweg mee, voorzien van de GoPro cam. Vlak onder Amsterdam 4 km file meegepikt door wegwerkzaamheden voor Zeeburgertunnel. Gelukkig waren er ter vermaak radio NL, Veronica en vreselijk onverstaanbare vrachtwagenchauffeurs. Over Amersfoort gegaan, via Oosterbeek (tussenstop bij Hotel Hartesteijn & monument), Arnhem en toen de grens met Duitsland over. In Emmerich een stop gemaakt, en drie maal het centrum doorgekard. Dit vanwege een Umleitung die ter plaatse in elkaar geklopt werd.
Hier ook nog een kort oponthoud bij de lokale drankenboer, Paulaner gehaald en wat snacks. Uiteindelijk gestopt vlakbij Wezel in een mooi stukje natuur, en nasi gemaakt in onze fantastische veldkeuken. Willem meldde een zuiniger verbruik als dat hijzelf ingecalculeerd had. Om en nabij de 50 liter diesel verstookt. Nu rust, afwas, breiwerkje voor Lenja en dit verslag.
Afstand: 220 km +/-.

————————————————————————

5 July 2011 Dinsdag
Tijdstip vertrek: 07:40
Aankomst: 16:30

Vanmorgen vroeg stak Willem een wakkere knar onder het zeil door. Ikzelf was al vroeg wakker, Lenja en Rens volgden al vrij vlot. We reden het bos uit en daar gingen we voor de tweede etappe van vandaag. Door het Ruhrgebied heen en richting de goede kant, tegen de klok mee (Rens). We stopten bij de lokale bakker om koffie en broodjes te scoren. Dit smaakte zeer goed. Onder de bezielende klanken van Radio 5 Nostalgia (op de AM ja) en het Cocktail Trio (Willem: wat was het toch warm, in de Tatra) karden we langs Dortmund. Zag er uit als een leuke stad, zo tussen de bomen door. We gingen een stuk verder de snelweg af en doken het Westerwald in. Mooie groene omgeving, en onze mobiele Umweltzone deed het er prima in. Vrolijk rokend tuften we langs slingerwegen door een paar dorpen. Sommige kwamen we later nogmaals tegen, want we reden alweer een omleiding achterna. Het idee was een zeker Panorama Platz te bezoeken, maar met ons geluk was ook die weg omgeleid met een  voor het gevoel 150 km lange vervanger. We stopten bij een bouwplaats ergens langs de weg naar Winterberg. Aldaar bezoek gekregen van een local (‘Wilch eines Schones LKW haben Sie’) en een berg vliegen. Willem had er zijn handschoenen vol aan! Na de lunch reden we met de omleiding mee, om vervolgens richting Winterberg wederom de bouwplaats tegen te komen. Uiteindelijk zijn we nu beland ergens in de buurt van een zeker Bad Laach (ofzoiets). Willem spotte een mooi stukje wild weiland waar we nu tegen de bomenrij aan een plek hebben gevonden. Natuur, een klein riviertje ernaast.. Morgen weer een dag.

Afstand: 270 km
——————————————————
6 July 2011, Woensdag.
Vertrek: 0800
Aankomst: 1630

Vanmorgen vroeg bleek ik als eerste wakker te zijn. Willem gestoord in z’n dromen over blonde vrouwen met grote tetten. Zelf invullen wie… Een hert maakte zich snel uit de voeten toen ik mijn neus liet zien. Wat niet verwonderlijk was natuurlijk . Nadat iedereen een beetje wakker was even een wasbeurtje in het riviertje, en lekker opgefrist op weg. Vandaag ging het een stuk beter met de Umleitungen. We stopten na een paar uur langs de weg in de koelte van het bos. Hapje gedaan, wat foto’s geschoten en weer op weg. We gingen als een speer zo leek het, en eenmaal langs de rivier Main was de temperatuur aardig te doen, cabinetemperatuur was +/- 34 graden.
We kwamen onderweg een winkel tegen van Engelbert Strauss. Gesorteerd op kleur, we waren een koning te rijk. Rens z’n pendeks waren helaas niet in de winkel. Echter wel bestelbaar… en dat in een levertijd van 5 minuten! Geniale winkel, waren we het snel over eens. Iedereen voorzien van een nieuwe outfit weer verder. We trokken nog een stuk natuur en wat dorpen en stadjes door. Ook daar waren we weer een bezienswaardigheid. Ik stak enige malen mijn knar door het dakluik, en er waren veel lachende gezichten te zien, en dat lag dit keer niet aan mij. Alhoewel een shirtloze idioot met een petje uit een dakluik vast ook vermakelijk was . Onderweg verzamelden we ook nog een file, welke Willem professioneel achter een nog langzamere Unimog wist te lozen. Uiteraard tot grote hilariteit in ons gele beest!
We zijn nu aangekomen op een geinige camping, waar ze onze tatra accepteerden als camper. Te gek, met zwembad! Dus ff een paar baantjes gedaan, en een schnitzel XXL erachteraan. Goeie zaak. Nu rustig avondje en straks weer te bed… De mensen hier zijn geinteresseerd en knopen leuke gesprekken aan. Goeie zet van Willem om hierheen te gaan. Relaxen!

Gelukkig zou Willem niet zichzelf zijn, als hij niet het hek opengemaakt had voor wat late gasten… Een paar Letten. Is dit jouw camping? Neuh, maar kom maar binnen…
————————————————-

7 July, Donderdag
Tijdstip vertrek: 0930 ongeveer
Tijdstip aankomst: 1900

Vanmorgen vroeg lekker kunnen douchen op de camping. Dat was prima te doen zo, lekker opgefrist konden we op weg. Uitgezwaaid door de campingleiding klommen we de heuvel op en daar gingen we weer. Het was weer een gezellige boel in de Tatra, en bij gebrek aan Radio Nostalgia ging Ome Henk maar aan. Na een tijdje werden we dat echter zat, gelukkig hadden Lenja en ik vanmorgen wat muziek overgezet op de mp3! Dus al snel klonken Peter Pan en Motorhead over de headsets. We kwamen wederom door divers gebied en reden al snel Beieren binnen. Mooi landschap wat al hoger werd naarmate de reis vorderde. We reden voor de eerste tankbeurt naar een tankstelle. Daar ging voor enige honderden euro’s peut in de wagen. Er verscheen nog een Nederlander die een praatje kwam maken. Hij had zn boerderij verkocht, en een kasteel hier aangeschaft. Patser. Wij weer doorgereden en we kwamen steeds meer mooie berggebieden tegen. Het landschap werd diverser.
Voorbij een Ingelstadt ofzoiets kwamen we een dorpje tegen. Het heette Pörnbach. Lachen natuurlijk, dus wij daar doorheen op zoek naar een plaspauzeplek. Daaraan was gebrek… gelukkig voor ons parkeerden we pontificaal voor een tuin waar net een feestje leek te beginnen. We vroegen of we mochten pipi machen… dat mocht, maar niet voordat we aanschoven aan de dis! Het bleek de 70ste verjaardag te zijn van een oude trucker. De man reed nog elke dag! We werden getrakteerd op Weisswurst, witbier en reuzenkrakelingdingen. Pretzels! Om nom nom! Hierna was er koffie en taart. We besloten opa als geschenk een splinternieuw tatra t-shirt te geven, en als klap op de vuurpijl werdt hij ook nog even rondgereden in de Tatra. Willem reed hem rond en ik schoot wat fotos en een film. Door het dorp heen, sporen achterlatend in de kerktuin.. Opa kwam zwaaiend met zijn hoed uit het dakluik weer terug. Zijn beste verjaardag ooit! De beroemde gastvrijheid der Beiers kende nog geen grenzen, want we moesten nogmaals bier doen. Saillant detail: ze hebben maar liefst twee brouwerijen in Pörnbach. Storend dat we er niet wonen.
De beste mensen waren zo gastvrij! En we mochten niet weg eer we een halve koelkast aan drinken meekregen. Wat zijn de mensen hier toch vriendelijk en gastvrij. Voorbeeldje voor ons, we waren het er over eens. Flink rokend afscheid genomen. Wat een lui…
We reden nu op tempo door en Willem besloot de gok te wagen een stuk snelweg te nemen. Voorbij Munchen doken we al snel de goede kant op. We zagen de Alpen al opdoemen. We kwamen na een rit langs de huppelepupSee dwars door een toeristendorp heen zeilen. De mensen vonden het mooi en lachten, dus ben ik maar op het dak gaan zitten. Zwaaiende mensen lieten Willem opmerken “Hey Dave, zit je de paus uit te hangen ofzo?”. Het was lachen. Voorbij het dorp vonden we een parkeerplek aan de rand van de Alpen. Nu slapen terwijl de regen zachtjes tikt op het zeil. Wat een topdag!

Aantal km: 320 plus 3 uur pauze in Pörnbach.

—————————————————-

Dave News

Roadtrip 2011: Op naar het Oostblok!

Alles ingepakt, checklisten afgewerkt, wagen in orde – we kunnen weg! Dit jaar vertrekken we met een Tatra T813 ‘Kolos’ naar Oost-Europa. Richtlijn is het bezoek aan Metalcamp 2011 in Tolmin, Slovenië. Hierna zullen we pogen een x aantal landen extra aan te doen. Kroatië, Bosnië, Servië… een paar vraagtekens en dan uiteindelijk via Polen en Duitsland terug. Een lange rit in ieder geval! Op deze site zal ik pogen de geachte lezers op de hoogte te houden van de vorderingen. Uiteraard zal ik dat niet dagelijks doen  – we hebben niet overal internet. Maar waar het kan, zal ik onze belevenissen delen met jullie. Tot snel!

Dave Tatra Roadtrip 2011

De afgelopen week ben ik bezig geweest met een opdracht voor Richard Apeldoorn, fotograaf te Heiloo. Er was al een template welke ik samen met Joycelynn Wigmans, vriendin van bovengenoemde, heb doorgespit.

De template in Flash bleek, naar de tijd zich vorderde, steeds beter aan te passen. Complimenten aan de maker ervan, maar leer eens je namen goed te doen

Het uiteindelijke resultaat is te zien op richardapeldoorn.nl.

Dave News

Right now I’m in Sheffield, UK. It’s a nice town – full of hills, that is. I was dragging my suitcase behind me for like all day… Imagine my feet right now

I’ve found a nice computercorner in the hotel, for a fairly reasanoble price there’s Internet. Well woohoo!

Moar updates will follow (I hope )!

Dave News

Amsterdam, April 20.

Currently I’m assigned to IBM. Here I will do maintenance and support on laptops of IBM employees.

Dave News

Wat een vette show was het! We hebben een tweede plek bemachtigd (mannelijke jury+vrouwen in kleine broekjes = winnaar). Ik geloof dat de zaal het niet helemaal eens was met het geheel, maar ja, wij hadden vorig jaar al gewonnen .

1e prijs: Cellulitis United – Wu Tang Clan – “Gravel Pit”
2e prijs: wij – Michael Jackson – Thriller
3e prijs: Sister Act

Aanmoedigingsprijs: Paul “Beatle” McCarthney
Pechprijs: Dingetje (Johan en melk … bwoah)

Dave News